januari 1, 2012 Door Saab
Twee dagen voor oud en nieuw smsde ik je, ik mis je. Ik mis je vreselijk. Je stuurde terug dat je thuis was, maar je zou mij de volgende dag bellen. Dikke kus Patrick.
Één dag voor oud en nieuw, bel je mij. Je mist mij ook, maar we kunnen die dag niet bij elkaar zijn. We hangen op, de rest van de dag zitten we met elkaar te mailen. Het gaat over van alles, je zegt dat je wilt dat ik een staatslot koop voor ons. Ik vraag je voor ons? Je zegt dat je er een goed gevoel over hebt en als we winnen dan gaan we samen naar Rio.
Samen met z’n tweeen op het strand in Rio met niemand om ons heen, geen grenzen, geen belemmeringen. Ik lach en zeg dat je gek bent.
Aan het eind van de dag bel je mij, je vraagt mij of ik al plannen heb voor oud en nieuw. Ik zeg dat ik naar een vriendin ga, dan zeg je opeens…
Ik heb een hekel aan oud en nieuw, maar ik wil bij jou zijn met oud en nieuw.
Ik vraag of je niet bij haar moet zijn, je geeft aan dat je dat wel oplost.
Bij mij heerst ongeloof. Je speelt met vuur, hoe kan je met de jaarwisseling bij mij zijn?
…en toch daar was je.
Samen lagen we op de bank, ondertussen tikte de uren verder…Ik vond het fijn met jou aan mij zijde. Ik lag tegen je aan, we hadden gesprekken, we hadden lol.
Toen het 2012 was, lag ik in je armen, ik zou nergens anders willen zijn.